Dwie.

Stały dwie podstawy lamp.
 Pod stolikiem stały.
Patrzyłam i myślałam co z nimi zrobić. Przeniosłam w miejsce mniej widoczne, by nie drażniły. I co? I tak o nich myślałam.
Długo to trwało, czasu brakowało. A że lampami zajęłam się ostatnio to i te dwie doczekały się zaistnienia.
Abażurów poszukałam, tasiemki zakupiłam, ulubiony klej zatrudniłam.
Wieczory dwa poświęciłam.
No i świecą już.

Żarówka ubrana.

Długo wisiała smętna żarówka.
Tak długo,że już jej nie zauważałam.
Któregoś dnia znalazłam na tarasie pudełko z plafonem. Podrzuciła mi koleżanka pod moją nieobecność, by tymczasem zawisł kryjąc gołe światło. Jej nie pasował, a szkoda było wyrzucić- wyjaśniła telefonicznie.
Od dawna szukałam coś własciwego. Seria , z której pochodzą kinkiety zakończyła swe istnienie na rynku. Szukałam. Albo drogo, albo nie takie, albo...

Wymyśliłam więc sobie.

Sznurkową zasłonę za ok 20 zł. upięłam na plafonie kończąc chwostem z tejże samej zasłonki. Resztę obcięłam i z tego jeszcze dwa chwosty powstaly.

Tak świeci :-)

Portret

Portretowanie to bardzo trudna sztuka.
Okazuje się ,że nie dla każdego:-)
Po raz pierwszy na taka skalę- (portretu zbiorowego, ścislej rzecz ujmujac podwójnego)  Mała L.podjęła się tego zdania. Zainspirowana dniem dzisiejszym uwieczniła moich rodziców.Autorka skończyła 3 lata i 9 m-cy.
Młoda twórczyni śmiało kreśli charakter postaci, z lekkoscią posługuje się kolorem.
Uwagę zwraca symbol serca jakże innowacyjnie potraktowany.
Gest misternie połaczonych dłoni symbolizuje jedność .Jak dla mnie dzieło najwyższych lotów.
Więc chwalę się bawiąc w znawcę sztuki :-)

Z życzeniami dla dziś świętujących Dziadków.