Sırayla tüm Amnesia oyunlarını oynadıktan sonra nihayet seride en çok merak ettiğim oyun olan Amnesia: The Bunker’a geldim. Yine serinin orijinal geliştiricilerinin yaptığı bir oyun olduğu için beklentim yüksekti.

Hikaye 1. Dünya Savaşı döneminde geçiyor. Henri isimli bir Fransız askerini yönetiyoruz. Yaralanmış bir arkadaşımızı kurtarmaya çalışırken biz de yaralanıyoruz ve gözümüzü bir Fransız yeraltı sığınağında açıyoruz. Amacımız basit: bu sığınaktan bir şekilde canlı çıkmak.

Her Amnesia oyununda olduğu gibi burada da peşimizi bırakmayan esaslı bir düşman var; büyük ve korkunç bir yaratık. Alien: Isolation’daki yaratığı hatırlatan bir yapısı var. Akıllı ve sese duyarlı. Gürültü yaparsanız peşinize düşüyor ama doğru hamlelerle onu yanıltmak da mümkün. Bu da oyuna sürekli bir gerilim katıyor.

Teknik tarafta önceki Amnesia oyunlarına göre bir tık daha iyi olduğunu söyleyebilirim. Görseller, ortam detayları ve ışıklandırmalar başarılı. En azından artık 60 FPS’e mahkum değiliz, oyun 120 FPS’e kadar çıkabiliyor. Yine de çıkış yılına göre daha yüksek bir limit olabilirdi. Onun dışında teknik olarak herhangi bir bug ya da çökme yaşamadım, oyun baştan sona sorunsuz aktı.

Oyunu yaklaşık 3,5 saatte bitirdim. Sonuçta oyunun tamamı bir sığınağın içinde geçiyor, bu yüzden oynanışı gereksiz yere uzatsalar muhtemelen sıkıcı olurdu. Kısa tutmaları bence doğru bir karar olmuş. Buna rağmen ilk Amnesia oyunundan aldığım zevki, bu da dahil olmak üzere diğer Amnesia oyunlarının hiçbirinde tam olarak bulamadım.

Yine de kısa, yoğun ve gerilimli bir deneyim arayanlar için indirim dönemlerinde rahatlıkla tavsiye edebileceğim bir oyun.