Marvel's Spider-man for pc

Her pikselin sistematik olduğu bir oyunda ne yaparsınız?
TABİKİ HER YERİ YAKIP YIKAR ve bu uğurda ölüp durursunuz...

Her oyunun "eğlenceli" bir yerini bulup eğlenmek mümkündür. Oyun size dayak yemekten başka seçenek sunmuyorsa, sadece söver ve takıntılıysanız benim gibi 62 saatinizi çöpe atarsınız.

İncelediğim oyun üzerine sifon çeksen yeridir diye düşündüğüm bi yapım. Oyunu tüm DLC'leri ve ana hikayesiyle bitirdim (Umut allah belanı vermesin).

Güzide oyunumuz "ŞAHA YABDIM EĞEĞEĞEĞEĞE" demekten kendini başarısızlıklar üstadı yapmaya zorlamıştır. Bi yandan da yiğidi öldür hakkını boşver, çünkü sözünü tutup milyorlarca çöp silahı kullanımınıza sunmuştur. Oyunun sonunda bulduğum yarı çöpler dışında vasıflı tek silah kullanamadım.

Berbat komik olmayan, insanı geren esprileri oyundan soğutmaya yetmiyormuş gibi bir de susmuyorlar ulan göver yapak, boncuk atan su tabancalarımızla roketçi dev adamlara ölelim. O kadar başarısız zorluk sistemidir ki sizinle aynı level olan hıyarlar hem milyonlarca cana sahip hemi de tek atıyorlar, tek atamazlarsa haritadan atıyorlar

Oyun içerik ve çeşitlilik olarak sığ; arabalar var silahlı ama ne yarış ne de araç savaşı var, hatta çoğu yerde araba bile süremezken araçlı haritalarda alanın sadece çeyreğinde aracınızı kullanabiliyorsunuz. skiller var geliştirsen de vasıfsızlığını kaybetmiyor. silahlar var en babası FFS DLC'sinde düşen ışıklı mışıklı olanlar onlar da boncuk makinesinden ileri gidemiyorlar.

Bu kısımda hayal etmenizi isteyeceğim: Çok yetenekli, güçlü 4 kişilik bi Vault Hunter grubunuz var. Bu 4 aşırı güçlü kişimiz sadece bakkal amcanın getir götürünü yapıyor, yetmiyor bu işten de 3 5 XP bir avuç para alıyor. Hatta gidiyor Boss deşiyor ama baş alıyor... Görev yapılarının çeşitsizliği ve dandikliği bizi bizden aldı!

Gelin dark souls zorluğunda eğlenelim ama yine de bu oyunda BOŞTAN YERE VAKİT KAYBETMEYELİM!

OYNAMAYIN OYNATTIRMAYIN!

Kaç yaşıma geldim zamanımı iyi değerlendirmeliyim...

Kara ruhun tribine, Edan abinin görevine, oltamın canına, atımın skill'ine diye diye gittiğimiz. Çoğunlukla odunculuk toplamacılık derken arada bi canavar deştiğimiz. mecnun olup çöllere, "O gemi Malbayım" diyerek denize düştüğümüz oyundur kendisi...

En başta müthiş ümitlerle girdiğim, "pet acıktı", "ay bana bi ağırlık çöktü", "canım yerim dolu" tarzında tripler yediğim. RP hissiyatını sadece "FAKİRLİK" olarak aldığım güzide oyundur kendisi...

Optimizasyon sıkıntıları (çok olmasa da), P2W hissettirmesi ve sakince gezerken ağzımın yüzümün kırılması, 7 ceddime sebepsizce kayılması (kısacası kitlesi) nedenleriyle "indirim döneminde artan para ile değerlendirilecek" oyundur kendisi.

Bu oyunu tarif ederken nereden başlasam bilemedim... Yine adeti bozmadan kısa kısa girişelim:

Dunwall'da bir guard idim alnıma leke sürdüler. mapuslarda süründüm bandikler yedim, kara büyüye bulaştım... dediğimiz nacizane bir Mücahit Altıpatlar eseridir (Panda seyircilerine selamlar :) )

Corvo'nun maskesine, Tehcizatın kalitesine, Emily'nin dadına yandımın oyunu.

"Corvo sen en iyisini bilirsin." cümlesiyle başlayıp biten mütiş bi hikaye.
MÜCAHİT ALTIPATLARIN KALEMİNDEN: NAMISSIZ