🔒 EXCLUSIVE: Id/sarchopjaus - Uncensored 2025

bu oyuna başladığım andan itibaren hayatımın en büyük hatası oldu. herkes grafikler, hikaye, fizik motoru mükemmel vs dedi ben de 'hadi bir bakayım, belki eğlenirim' diye başladım ama yemin ederim ki atımı kaybettim, uçurumdan düştüm, ayılarla boğuştum. her şeyin başı güzeldi, adeta bi kovboy gibi gezdim, at çaldım, banka soydum, sarhoş olup millete musallat oldum sonra da ağzımın payını aldım orası ayrı ama sonra oyunun gerçek yüzüyle tanışınca işler değişti. sürekli bi şeyler kayboluyor ya atı bulmaya çalışıyosun ya da bi ayı seni kovalıyo.

grafikler konusunda gözlerim bayram etti. o kadar gerçekçi ki kuşun tüylerini sayacak kadar detaylı, cesedin çürüme süresini falan hesaplayıp ayrı bi seviyede oyun yapmışlar ama işin kötü tarafı oyunun güzelliğine aldanıp, atım ölü taklidi yaparken fark ettim, bu da o kadar gerçekçi işlenmiş ki şaşırdım. neyse atımın ölü taklidi yapmasını sağlayan yapımcıya selamlarımı gönderiyorum.

hikaye? hikaye tam bir dram. arthur morgan? o da ben gibiydi. onun umutsuzluğuyla, hayatın acımasızlığına karşı verdiği savaşı, içindeki karanlıkla her gün yüzleşmesi.. ona bi şekilde bağlanmamı sağladı. her ne kadar ona uzak bi hayatım olsa da o kadar yakındı ki, bi anda, hayatın beni ne kadar sarmış olduğunu, o karanlık tarafın beni ne kadar derinden etkilediğini fark ettim. ve o an.. sanki içimdeki boşluk büyüdü ve o karanlık taraf, bir anda her şeyi sarhoş bir şekilde sardı. arthur’un her anındaki acıyı, her kurşunun göğsüne saplandığını izlerken, sanki o kurşunlar benim kalbimi de deliyordu. o kadar derin, o kadar yaralayıcıydı ki, her ölümünde biraz daha kırıldım, biraz daha soluklaştım. ama en hüzünlü olanı, belki de tüm sevdiği insanlara rağmen arthur’un kendisini kurtaramamış olmasıydı. ne kadar kurtulmaya çalışsak da, bu hayatla ne kadar savaşırsak savaşalım, bazen her şeyin sadece yavaşça sona erdiğini kabul etmemiz gerekiyor.

micah ise tam bir çöl faresi.. bu adamı bir boğsam, içim o kadar rahatlayacak ki. sürekli sinir bozuyor, ne zaman karşıma çıksa bir şekilde hep ortalığı karıştırıyor. her seferinde 'bunu öldürürüm' diyorum ama oyun izin vermiyo, micah hayatta kalıyor ve hep canımı sıkıyor.

dutch… len eşek dutch, ne yaptın bize? o kadar büyük bir liderdi ki, bir zamanlar onun peşinden gitmek istedik ama sonra o kadar saçmalamaya başladı ki başını sürterek ateş çıkartasım geliyor. adam her şeye 'biz büyük bir aileyiz, planım var' diyip duruyor ama artık aile falan değiliz, tamam mı oe?

son olarak, şu kadarını söyleyeyim başka platformda 300 saatimi bu oyuna harcadım. evet, tam 300 saat. yine de her dakika geçtiği her saniyeye pişman olsam da yine başladım. çünkü her defasında bi şeyler değişiyor, bi şeyler keşfettikçe oyun hep seni içine çekiyor. şu an yine sıfırdan başladım ve evet yine ölüyorum. ama işte, bu hayat böyle