💎 PREMIUM: Id/siliusrogan - Full Gallery 2025

ส่วนตัวผมเองจะมีกฎเหล็กของตัวเองที่ว่า 'ไม่ควรจะเล่นกาชามากกว่าหนึ่ง' (ถึงแม้ในความเป็นจริงแล้วกาชาเป็นอารยธรรมอันชั่วร้ายที่เราทั้งหลายไม่ควรแตะเลยก็ตาม) และในจำนวนกาชาที่มีมากมายในท้องตลาด กาชาหนึ่งเดียวที่ผมเลือกเล่นก็คือ Blue Archive

ก็ใช่ที่ว่า 'Blue Archive' อาจจะไม่ได้ประสบความสำเร็จมากมายทางการตลาดเหมือนกับกาชาเกมอื่น ๆ แต่ในแง่ของคอมมูนิตี้ BA ก็น่าจะเป็นกาชาที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดเกมหนึ่ง (หลักฐานก็คือตัวเกมที่มีเกาะเป็นของตัวเองใน Comiket) ถึงแม้ผู้เล่น (และผู้ไม่ได้เล่น) มักจะหยอกว่าตัวเกมเป็นภัยสังคม แต่เหตุผลที่ทำให้ BA กลายเป็นกาชาที่ถูกจดจำก็เพราะเนื้อหาอันยอดเยี่ยมและเหล่าตัวละครภายในเกมต่างหาก แน่ละว่าแต่ละคนก็มีรสนิยมแตกต่างกันไป แต่ในมุมมองของผมเอง BA คือหนึ่งในกาชาที่ถูกจริตตัวผมเองมากที่สุด และเป็นสิ่งที่ทำให้ผมรักเกี่ยวกับมัน

เนื้อหาของเกมถ้าอ่านเพียงผิวเผินก็ไม่ได้ซับซ้อนมากมายนัก คุณจะได้สวมบทเป็น 'คุณครู' ในเมืองแห่งการศึกษาที่เรียกว่า 'คิโวทอส' ที่จะต้องเข้าไปช่วยแก้ปัญหาต่าง ๆ ให้กับนักเรียนทั้งหลาย โดยคิโวทอสแห่งนี้ก็เป็นบ้านป่าเมืองเถื่อนที่เด็ก ๆ แบกอาวุธให้เห็นกันทั่วไป เพราะสิ่งมีชีวิตในคิโวทอสส่วนใหญ่ทนทานต่ออาวุธหลากหลายรูปแบบ ยกเว้นก็แต่คุณที่เป็นคนนอก

เนื้อหาของเกมจะถูกเล่าในรูปของ Visual Novel ถ้าอ่านผ่าน ๆ ก็อาจจะไม่มีอะไรที่ลึกลับซับซ้อนอะไรนัก แต่ในความเป็นจริงแล้วเนื้อหาเต็มไปด้วยรายละเอียดเชิงลึกมากมายที่อ้างถึงความเชื่อทางศาสนา การเมือง ประวัติศาสตร์ ศิลปะ วรรณกรรม เกมและ Pop Culture ทั้งหลาย ถ้าคุณเป็นผู้ที่มีความสนใจและความรู้รอบตัวค่อนข้างจะกว้าง คุณก็จะรู้สึกสนุกมาก ๆ กับการขุดพบ Easter Eggs ทั้งหลายภายในเกมที่มีอยู่มากมายนับไม่ถ้วน (ผมเคยเล่าถึงไว้ในรายการ 'ลี้ลับจับมาถก' ยาวถึงสี่บทเต็ม ๆ ท่านที่สนใจสามารถที่จะแวะเวียนไปฟังกันได้หลังเล่น) และเนื้อหาของเกมยังสามารถที่จะกระตุกอารมณ์อันหลากหลายไม่ว่าจะเป็นสุขเศร้าเหงารักได้อีกด้วย จุดพีคที่สุดของเกมก็คงจะเป็นบทสนธิสัญญาเอเดนและบท F ที่ผมแนะนำว่าชาว Visual Novel ต้องอ่านให้ได้สักครั้งในชีวิต ไม่ใช่เรื่องที่แปลกอะไรเลยถ้าคุณจะเผลอหลั่งน้ำตาพร้อมกับยิ้มออกมาเมื่ออ่านจนจบ (หลังจากอ่านสนธิสัญญาเอเดนจบ ผมขอแนะนำให้คุณลองหาชม PV4 ของเกมก่อนที่จะเปิดอ่านบท F ด้วยเพื่อเพิ่มความไฮป์)

คอมมูนิตี้ของเกมมักที่จะชอบเล่นมุก Cute & Funny แต่เนื้อหาที่เกมต้องการจะสื่อจริง ๆ ก็คือ "ในฐานะผู้ใหญ่ หน้าที่ของเราก็คือช่วยชี้ทางที่ถูกต้องให้กับเด็ก ๆ รุ่นต่อไป" ต่างหาก Artwork และโดจินต่าง ๆ อาจจะไม่ชวนให้คุณคิดเช่นนั้น แต่เนื้อหาของเกมจริง ๆ กลับเป็นมิตรต่อเด็กและเยาวชนเอามาก ๆ และเต็มไปด้วยสารและความรู้สึกดี ๆ ที่ทำให้คุณอยากจะลุกขึ้นมาทำอะไรสักอย่างเพื่อสังคมหลังจากได้อ่าน ออกจะฟังดูเหลือเชื่อ แต่มุมมองของผมที่มีต่อชีวิตเปลี่ยนไปมากหลังจากได้อ่านเนื้อหาของเกมนี้ (ถ้าไม่มี Blue Archive ก็ไม่มีทางที่ผมจะเขียนนิยายเรื่องยาวของผมได้จบ เกมนี้มีอิทธิพลต่อผมขนาดนั้น และเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่ทำให้ผมรักเกมนี้มาก ๆ)

และแน่นอนว่าจุดขายที่สำคัญที่สุดของ Blue Archive ก็คงจะเป็นเหล่านักเรียนทั้งหลายที่มีลักษณะเฉพาะแตกต่างกันออกไป โดยนักเรียนแต่ละคนก็จะมีลักษณะนิสัยและความพิเศษที่ต่างกัน ดังนั้นภายในเกมจึงจะต้องมีนักเรียนสักคนที่สำคัญสำหรับคุณมากกว่าคนอื่น ๆ และคุณคงจะสนุกมากที่จะได้ใช้เวลาเรียนรู้เกี่ยวกับนักเรียนเป็นการส่วนตัว

ในส่วนของเกมเพลย์เองตัวเกมก็ไม่ได้ซับซ้อนสักเท่าใดนัก เหล่านักเรียนจะวิ่งเข้าต่อสู้โดยอัตโนมัติและสิ่งที่คุณทำได้ก็คือสั่งให้พวกเธอใช้ Skills เพียงเท่านั้น ช่วงแรก ๆ ที่ลองเล่นตัวเกมอาจจะชวนให้รู้สึกเรื่อยเปื่อยเนือย ๆ ไปสักหน่อย แต่เมื่อคุณปลดล็อคทุกสิ่งในเกมและมีนักเรียนให้เลือกใช้เยอะขึ้น ตัวเกมก็จะเริ่มมีความน่าสนใจมากขึ้นโดยทันที จริงที่ว่าตัวเกมยังมี Power Creep และ Meta เหมือนเกมอื่น ๆ แต่ถ้าคุณมิได้สนใจที่จะแข่งขันและต้องการแค่เพียงพิชิตคอนเทนต์ของเกม ตัวเกมก็ไม่ได้โหดร้ายยากเย็นสักเท่าใดนัก

ในส่วนของกาชา Blue Archive ค่อนข้างที่จะใจกว้างพอสมควร ถ้าคุณไม่ได้เจตนาที่จะปั่นทุกแบนเนอร์และเลือกที่จะปั่นเฉพาะแบนเนอร์สำคัญ คุณก็จะมีเพชรเหลือเก็บเป็นจำนวนมหาศาล (ณ ขณะที่โพสต์ ตัวผมเองมีตุนไว้เป็นแสนเพราะปั่นเฉพาะนักเรียนที่ผมชอบหรือแบนเนอร์สำคัญ ถ้าคุณถามหาหลักฐานลองดูในรายการลี้ลับจับมาถกบทแรก ผมเคยโชว์ให้เห็นในช่วงท้ายรายการเช่นกัน) คุณไม่จำเป็นที่จะต้องทุ่มทุนสร้างกับไอดีมากนักถ้าคุณใจเย็นพอ เพราะตัวเกมแจกค่อนข้างจะหนักและบ่อย แต่ก็แน่นอนว่าการสนับสนุนเกมด้วยเพชรรายเดือนชุดเล็กคนละเล็กละน้อยก็คงจะช่วยทีมพัฒนาได้มากถึงจะไม่ใช่เรื่องจำเป็นต้องทำถ้าคุณไม่มีกำลังทรัพย์

และที่สำคัญที่สุดก็คือตัวเกมมีภาษาไทยด้วย และถ้าคุณถามผมที่อ่านเกมมาหลากภาษา คุณภาพงานแปลของไทยจัดได้ว่าดีเอาเรื่องเลยทีเดียว (โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเทียบกับภาษาอังกฤษ) ซึ่งผมต้องขอชมผู้แปลมาด้วยไว้ ณ ที่นี้ ขอบคุณมาก ๆ

ด้วยเหตุผลทั้งหมดทั้งมวลที่ว่าไป ถ้าคุณจะเลือกเล่นกาชาสักเกมและไม่ค่อยจะมีเวลาในชีวิตเหลือมากมายสักเท่าไหร่ Blue Archive ก็คือหนึ่งในตัวเลือกที่ดีเอามาก ๆ และเป็นอีกหนึ่งเกมที่ผมอยากให้ทุกท่านได้ลองสักครั้งแม้ตัวเกมจะไม่ชวนให้จับเพราะเป็นกาชาก็ตาม

ไม่บ่อยนักที่ผมจะเอ่ยชม Nexon แต่ขอบคุณจริง ๆ ที่นำเกมนี้มาลง Steam และ PC