+ Dobra optymalizacja
+ Świetnie napisane postacie
+ Mapy i klimat rodem z NieR Automaty
+ A rozgrywka z Dead Space

- Pierdyliard znajdziek na mapach
- Chore wyzwania
- (Wstępnie) przeciętna fabuła

Po 5h gry wystawiłbym 8+/10.

Po rozczarowaniu 5tą (ukończoną) i 4tą ("napoczętą") odsłoną w końcu jestem zadowolony z gry w Fatal Frame. Owszem, ta odsłona również ma swoje wady jak konieczność czytania masy notatek by odkryć o co chodzi w grze (a fabuła wciąga), irytujący nieśmiertelny wróg, tempo biegu bohaterki czy masa backtrackingu ale gra się w to przyjemnie. Walka sprawia satysfakcję, ulepszenia aparatu wyraźnie wpływają na jego skuteczność, jest drobne poczucie napięcia (chociaż strachem bym go nie nazwał), gra wygląda ślicznie (chociaż tu większą robotę robią piękne, stylizowane modele postaci niż realizm grafiki) i wspomniana wcześniej historia opowiadana w tytule.

Jako mieszane odczucia mam technikalia - gra działa max w 60 FPS, nie obsługuje FSR3 (nie wiem jak jest z FSR4, moje GPU jest za stare) a na Steam Decku nie wyciąga stabilnych 30 klatek.

No i szkoda że gry nie przetłumaczono na nasz język bo czytania jest całkiem sporo.

Co?

Gra nie tłumaczy podstawowych mechanik - ani co oznacza jaka ikona, ani co trzeba robić aby przeżyć. Żeby było ciekawiej czasem żyjesz mimo iż nie powinieneś, czasem odwrotnie - giniesz mimo iż dobrze balansujesz.

Poza tym tytuł strasznie monotonny, czytasz tekst (a później nawet i nie) i decydujesz na lewo/prawo aby utrzymać się po środku 4 wskaźników. Czasem jakaś walka która bardziej drażni niż wprowadza urozmaicenie.

Nie wiem co mam powiedzieć o tej grze. Z jednej strony zachwyca scenariuszem, kolejnymi powtórzeniami, pamięcią księżniczki, z drugiej przytłacza zawiłością fabuły i mocami nadprzyrodzonymi że ciężko zrozumieć o co tak naprawdę tu chodzi. Każdy kolejny dzień niby pokazuje coś innego a jednocześnie spójnego, podsumowanie ścieżki zaś to dla mnie ckliwy bełkot który niekiedy stoi w mocnej opozycji do zachowania dziewczyny z poprzednich dni i trudno mieć wyrozumiałość do księżniczki jeśli 3 dni z rzędu mordowała cię z zimną krwią.

TL;DR: gra jest przyjemna, momentami straszna, całkiem dobrze zoptymalizowana (pod warunkiem stosowania upscalera), z przyjemną grafiką i znośną (byłaby całkiem dobra gdyby nie miała kilku głupotek) historią. Niestety druga połowa gry jest wyraźnie słabsza.

Wersja rozszerzona opinii: scenariusz Grace jest zdecydowanie przyjemniejszy niż Leona i grze wyszło by na zdrowie gdyby tytuł skupił się na bohaterce i powolnym horrorze a herosa dawkował jako przerywnik na złagodzenie napięcia. Niestety od połowy gry sterujemy głównie Leonem i z gry ulatuje cały klimat strachu.
No właśnie, klimat strachu - scenariusz Grace to najstraszniejszy Resident w jakiego grałem, autentycznie potrafi podnieść ciśnienie. Zwłaszcza wyraźnie inspirowana Obcym Izolacją sekwencja budzi duże napięcie. Niestety 2gie przejście gdy pozna się grę lepiej i wiadomo co się zaraz wydarzy mocno łagodzi poczucie strachu.
Graficznie jest to porządny tytuł. Twórcy nie silili się na fotorealizm ale jest schludne a we włosach Grace oświetlonych zapalniczką jestem autentycznie zakochany. Podziwiam również pracę animatorów i choć nienawidzę gry Grace w 3ciej osobie tak mimo wszystko kawał dobrej roboty.
Przeciwnicy - główny potwór bardzo pozytywny, świetnie buduje klimat gry, szkoda że nie krząta się przez więcej czasu po szpitalu. Zombie ciekawe, fajny motyw z ich zachowaniem ludzkich odruchów. Niestety Lickery i białe zombie to wydmuszki, konfrontacja z nimi nie sprawia ani wyzwania ani przyjemności.
Gra nie ocenia przesadnie naszego przejścia (kiedyś wystawiała ocenę dziś tylko podaje czas) więc można ginąć bez większych konsekwencji. Sklepik z punktami to nieśmieszny żart i nie dość że ułatwień gier jest mało to ich przydatność jest... niezbalansowana?

No i fabuła. Teoretycznie mógłby to być absolutnie ostatni tytuł marki ale znając Capcom to i tak będą go dalej ciągnąć. Historia ma kilka głupotek i nie da się jej brać na poważnie (przykład? Antagoniści potrzebują Grace żywą więc co robią? Nic, każą jej przeżyć w budynku pełnym zombie i nie tylko).
Gra Leonem to z początku miłe urozmaicenie gameplayu które z czasem staje się długimi i nudnymi sekwencjami walki lub łażenia. Leon ma dużo odniesień do swojej historii ale (mam nadzieję że) nikt nie kupuje gry by zobaczyć rzeczy które zna.

Pierwsza połowa gry - 8+/10
Druga połowa gry - 6/10

Gra to typowe Diablo 2 jednakże z jakiegoś powodu zawiera całkiem sporo małych błędów - a to dźwięki nie działają, a to quest się zepsuje i trzeba zresetować grę. Tytuł połowicznie wspiera ekrany ultraszerokokątne i zaczarnia obraz po bokach jeśli grasz w proporcjach 21:9. Niemniej bardzo przyjemna gra,