Patchwork New York Beauty krok po kroku (tutorial)

Zalega mi na dysku kurs szycia patchworków metodą PP, czyli paper pieced. Ten tutorial powstał przy okazji szycia spiskowych Słoneczek, o których możecie przeczytać u Tereni - Czytam, haftuję...
Jest zatem jednocześnie o szyciu skosów i łuków, które to umiejętności trzeba opanować, gdy chce się stworzyć coś takiego. Trudne to jest tylko w pierwszej chwili.

Słoneczka są dziełem kilku osób - szczegóły na blogu Tereni - link u góry notki.

Niech dzieci tu nie zaglądają!

Patchworkowe poduszki. Tak sobie właśnie myślę - ile ja ich już w życiu uszyłam? Liczyć w setkach. Każda poduszka to 4 warstwy. Na wierzchu kanapka z wierzchniego patchworka, ocieplina i spód, oraz plecki z zapięciem. W środku wkład, bez którego poduszka nie byłabym poduszką.

Patchwork dla marynarza

Moje dzieciństwo to czasy głębokiego PRL-u. W tamtych czasach nasz pokój dziecięcy, podobnie jak pokoje naszych kolegów i koleżanek, od pokojów dorosłych różniły się tylko ilością zabawek porozrzucanych po podłodze. Nikt nam nie kupował dziecięcych mebelków, różowych firanek, tapet we wzory z bajek, łóżek w kształcie łodzi podwodnej...  Nie było odpowiedniego asortymentu w sklepach. Nie było takiej mody. Z ilością wynalazku Fenicjan też różnie bywało.

Z tym większą przyjemnością od czasu do czasu przykładam rękę do upiększania dziecięcych pokoików. Zwłaszcza że w rodzinie małych dzieci pod dostatkiem.
Tym razem padło na małego marynarza Kamilka, który potrzebował narzuty na łóżeczko. :)

 Patchworkowe aplikacje

Uszyta przeze mnie kołderka patchworkowa jest niewielka i jest narzutką na łóżeczko.
Wierzch uszyłam w technice aplikacji maszynowej. Jedynie tło zszyłam zwykłymi szwami. Przed uszyciem takich aplikacji trzeba najpierw podkleić flizeliną od spodu tło (tylko w miejscach, gdzie będzie aplikacja, nie podklejamy całości) oraz materiał, z którego wycinamy aplikacje. Po naszyciu aplikacji ściegiem atłasowym zawsze odrywam flizelinę ze spodu tła i wycinam ją ostrożnie  małymi nożyczkami tuż przy szwach. Dzięki temu pozbywam się zbędnego usztywnienia.

Żelazne koronki

  Nie, nie o frywolitki tym razem chodzi. O patchworki też nie. Patchworki są stare i przez lata całe wisiały na mojej stronie www, więc stali bywalcy mojego bloga, a przede wszystkim domu, pewnie je pamiętają.
O co zatem chodzi?  O wieszaczki!

Najpierw obrazki.

Śniło mi się raz we śnie... I dostałam prezent!

Taki prezent, że hej! I chociaż się go spodziewałam, to i tak zaskoczona byłam ogromnie! Ale po kolei.

W 2009 roku na forum Kołderek za jeden uśmiech (udzielałam się tam przez ładnych parę lat, będąc mocno zaangażowana w ów projekt od jego początku) kołderkowe ciocie zapragnęły raz zrobić coś dla siebie. Wymyśliły patchworkową zabawę "W koło Macieju". Polega to na tym, że skrzykuje się kilka osób, każda z nich szyje początek swojego patchworka i wysyła do kolejnej osoby z grupy. Każda z nich doszywa kolejny kawałek patchworka, aż powstanie całość, a każdy wędrujący między nimi patchwork będzie miał doszyty kawałek od każdej z nich.
Ze względu na nawał obowiązków i problemów, jakie wtedy na mnie spadły, musiałam zrezygnować zarówno z udziału w kołderkowym projekcie, jak i z szycia "W koło Macieju". Kiedy jednak napisałam na forum, że muszę się wycofać z zabawy, dziewczyny zaskoczyły mnie ogromnie, bo napisały, że one nie tylko uszyją kawałki za mnie, ale i skończą mój patchwork! Czy muszę dodawać, że się wtedy zwyczajnie popłakałam ze wzruszenia? I dalej coś mnie ściska za gardło, gdy sobie to przypominam. Dziewczyny, jesteście kochane! :)))

Dzisiaj obfotografowałam swój patchwork ze wszystkich stron.

Pierwszy kawałek, czyli środkowy kwadrat z bukietem kwiatków uszyłam sama. Kolorystyka miała być taka, jak w moim uszytym dawno temu bargello, które sobie nazywam "Zaorane pole pijanym traktorem". Po wysłaniu swojego kawałka do Grażki, nie widziałam go aż do samego końca.



Tytuł mojego patchworka to