...się to wszystko poskładało...

Pewnego dnia ja, Mała L. i D. wymyśliłyśmy sobie pieczenie ciasteczek. Nie często sie to zdarza, oj, właściwie nigdy poza piernikowym "okołobożonarodzeniowym czasem", kiedy to domek powstaje.

Przepisu szukałam na jakieś dobre kruche i ...trafiłam do tortowni. Ależ nam się to wszystko poskładało!

Konkurs.

Odbył się przegląd domowych wykrawaczek i wybór tematu padł na ...

Jesień.

Oto fotografia konkursowa.

Jakże mogłoby być  inaczej, kiedy Mała L.właśnie przygotowywała się do występu w roli Pani Jesieni w przeglądzie przedszkolnych grup teatralnych.

***

No i były ciasteczka, (bo już dawno ich nie ma), a my przy okazji 
w konkurs tym postem wpisujemy się.

Historia o wiewióreczce z piosenki śpiewanej na występie.

Bardzo szybko zniknęli ciasteczkowi bohaterowie :-)

Przy okazji wspomnę, że ta wiewióreczka z rączki Małej L. powędrowała pod poduszkę.

Po co?

Dla "Wróżki Zębuszki" wraz z zębem (górną jedynką), którą L.usunęła własnoręcznie.

(wnikliwi obserwatorzy zauważą brak jedynki na fotografii z występu :-)

6x(365) i 14x(365)

Dla wszystkich koleżanek i kolegów z grupy
przedszkolaków przygotowałyśmy:-)

  Pomysł super, ale nie mój.

Od Marthy Stewart.

***

A wcześniej , w marcu świętowała 14-latka.

Jeszcze raz buziaki i uściski Kochane Córeczki :-)

Słodkie hity

Zamówienie zostało jasno określone.

2 torty: jeden na jeden dzień urodzin, drugi na następny.
Dla 6-letniej córeczki mojej znajomej. Fanka ostatnich hitów filmowych dla dzieci, dlatego tematyka zwięźle określona. Wszystko przebiegało sprawnie , nawet bardzo.
Pracę nad figurkami rozpoczęłam juz w środę, by zdążyć. Podpowiedź stanowiły małe zabawki z bohaterami, oraz filmy. Jeden z nich znam już na pamięć
(właśnie po raz 151  włączyła go znów Mała L.)
Zabawę zakończyłam w sobotę rano.
Zadowolona zapakowałam torty do lodówki.

***

-Co ty napisałaś??? -przy odbiorze pierwszego torta cicho ale dobitnie zapytała mama dziewczynki.
Gorąco mi się zrobiło, zimne poty mnie oblały, serce zadudniło...

Okazało się, że pomyliłam imię.
Na poprawki tego pierwszego było za późno. Tak zostało.
Mała jeszcze nie umie czytać na szczęście.

Na drugim sprawnie naprawiłam pomyłkę i w całości był taki jaki miał być.

W dniu pierwszym goście zjedli:

W dniu drugim jedli:

No cóż...

Dzieci rosną. Zmieniają się z roku na rok ich zainteresowania, fascynacje, idole, kolory, gusta...

W roku ubiegłym siostrzeniec poprosił o tort urodzinowy.

- Poproszę o projekt.

- Ciociu czerwony samochód chcę.

- Rysunek narysuj. Zrobimy.

Zamiast rysunku wręczył mi chłopiec czerwonego resoraka.

- Taki ma być.

Jak zwykle nocą tworzyłam tort na 10 urodziny.
Starałam sie jak mogłam.
Nie wszystko wychodziło jak należy.
Chłopak krytyczny do bólu i szczery do kwadratu.
Spodobał mu się torcik, ja odetchnęłam, choć uwag co do tej czerwonej maszyny nasłuchałam się troszkę.

Rok póżniej, czyli dziś.

Co prawda siostrzeniec w maju urodziny ma, ale z różnych względów przyjęcie chłopięce odbyło się dzisiaj. Zamówienie wyglądało tak:

- Lorda Wadera poproszę.

- Co???

- Nie wiesz ciociu?

- No nie. Rysunek poproszę.

- Ma być tylko Lord i nic więcej.

Nauczony doświadczeniem z poprzedniego roku pokazał mi główkę czarnego potwora, którego oczywiście, że kojarzyłam i oczywiście nie oglądałam filmu, bo nie w moim guście ten gatunek. Próbowałam negocjować, że może jakaś inna postać, że może jednak samochód...

Co ja z tym gościem miałam. Na wczoraj wieczór zaplanowałam roboty cukiernicze. A tu goście. Myślę sobie nic, noc poświęcę, bo obiecałam przecież i zawieść nie mogę. Późna noc.Wszystko się roztapia,  przecież upał straszliwy, masy przelewają się przez palce. Przełożyłam roboty na rano. Pobudka 6:00 rano, a tu prawie bez zmian. Jak było, tak jest. Płakać mi sie chciało...

Nie poszło jak miało pójść. Średnio zadowolona byłam, bo ten "welon" nie taki, bo głowa inny kształt powinna mieć i inne takie tam niedociagnięcia z braku czasu i nadmiaru upału. Tort nie może stać w lodówce dokąd nie utwardzi się masa cukrowa.
Utwardzałam wentylatorem pokojowym :-/

Do ostatniej chwili przed podaniem montowany był tort.
Ledwo dowieziony.
Sistrzeńcowi się ponoć spodobał, ale "ale" mnie nie ominęło.

- Bo te gwiazdki... O nich nic nie mówiłem.

(a ja dziurę chciałam załatać:-)

I brakło czasu na odpowiednią aranżację.

Świeżo wybudowany

Wraz z D., po pierwszej partii upieczonych pierniczków oglądałyśmy w Internecie prawdziwe dzieła sztuki cukierniczo-budowlanej.
Domki.
Fantastyczne, słodkie budowle, przysypane pudrowym śniegiem, scalane lukrową zaprawą.

- Uda ci się tym razem mamo- zachęcała córka.

Po zeszłorocznej próbie zakończonej słodką katastrofą nie miałam już ochoty na kolejną piernikową ruinę. Ale co się nie robi dla dzieci. Poszperałam, poczytałam , popytałam
i ... zbudowałam.

Dziewczynki zachwycone są detalami, a szczególnie drabiną i studnią oraz węgielkami.

Mała L.

- Mama, a co to?

- Węgiel do ogrzewania domu.

- Ale węgiel musi być w piwnicy.

- Ten domek nie ma piwnicy.