Install Steam
sign in
|
language
简体中文 (Simplified Chinese)
繁體中文 (Traditional Chinese)
日本語 (Japanese)
한국어 (Korean)
ไทย (Thai)
Български (Bulgarian)
Čeština (Czech)
Dansk (Danish)
Deutsch (German)
Español - España (Spanish - Spain)
Español - Latinoamérica (Spanish - Latin America)
Ελληνικά (Greek)
Français (French)
Italiano (Italian)
Bahasa Indonesia (Indonesian)
Magyar (Hungarian)
Nederlands (Dutch)
Norsk (Norwegian)
Polski (Polish)
Português (Portuguese - Portugal)
Português - Brasil (Portuguese - Brazil)
Română (Romanian)
Русский (Russian)
Suomi (Finnish)
Svenska (Swedish)
Türkçe (Turkish)
Tiếng Việt (Vietnamese)
Українська (Ukrainian)
Report a translation problem

⠀⠀⠀⣼⠁⠀⠀⠀⠉⠁⠀⢀⣿⠐⡿⣿⠿⣶⣤⣤⣷⡀⠀⠀
⠀⠀⠀⢹⡶⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠈⢯⣡⣿⣿⣀⣸⣿⣦⢓⡟⠀⠀
⠀⠀⢀⡿⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠈⠉⠹⣍⣭⣾⠁⠀⠀
⠀⣀⣸⣇⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢀⣸⣷⣤⡀
⠈⠉⠹⣏⡁⠀⢸⣿⠀⠀⠀⢀⡀⠀⠀⠀⣿⠆⠀⢀⣸⣇⣀⠀
⠀⠐⠋⢻⣅⣄⢀⣀⣀⡀⠀⠯⠽⠂⢀⣀⣀⡀⠀⣤⣿⠀⠉⠀
⠀⠀⠴⠛⠙⣳⠋⠉⠉⠙⣆⠀⠀⢰⡟⠉⠈⠙⢷⠟⠉⠙⠂⠀
⠀⠀⠀⠀⠀⢻⣄⣠⣤⣴⠟⠛⠛⠛⢧⣤⣤⣀⡾
⡿⢠⠠⣶⣦⠍⢻⣡⣤⣶⣶⣶⣾⣶⣶⣶⣦⣤⣸⡟⠩⣴⣶ ⠈
⡇⢸⡄⠋⣥⣾⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣶⣌⠛⣸⠃
⣿⡌⢻⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⠏⣴
⣿⢁⣿⣿⣿⠿⠿⠧⢤⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣧⡤⠿⠿⢿⣿⣿⣇⢸
⠏⢸⣿⣿⠁⠒ ⣿⣿⢿⠟⢿⠿⣿⡇⠐ ⢹⣿⣿⡀
⣂⠸⣒⣀⣷⣤⣤⣤⣶⣿⣿⣦⣴⣤⣾⣿⣿⣦⣤⣤⣴⣇⣐⡺⢁
⠿⠷⣌⡙⠻⠿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⣿⡿⠿⠛⣋⣴⣿
⣿⣷⡌⢿⣿⠖⢠⣤⣤⣤⣭⣭⣭⣭⣭⣥⣤⣤⡄⢲⣾⣿⣿⣿⣿
⣿⣿⣿⡆⢠ ⣿⣿⡿⣿⡿⢿⣿⣿⣿⠿⣿⣿⡿⢀⡌⢻⣿⣿⣿
⣤⣍⣛⣃⣘⠃⠘⠻⠇⠸⠇⢘⣛⣛⣋⠰⠿⠟⠁⢚⣡⣾⣿⣿⣿
游戏没有真正的“故事”可言,或者说你能感受到,所谓的故事,是服务于“让玩家给我们充钱“的目的存在,而非“让玩家爱上这个虚构世界”。于是一开场就是一堆王者角色打架,一进入游戏就是东方曜西施拉家常。
玩到后面一个稷下学院场景更是没绷住,诸葛亮元歌等一众角色恢弘配乐中以浮世绘的形式登场并高喊着:“天下如棋,一步三算!”“美,是致命的愉悦~”。我给尬住了直接,心想要是不知道王者荣耀的人玩家只会一脸懵:他们都是谁,怎么突然要这么说话?