Mijn opgezette beesten en ik, de top-10

BIJNA VIJFHONDERD verhalen en gedichten heb ik op YouTube staan. Die staan daar niet voor niets, 't is een digitaal magazijn. Telkens De Lachende Visch weer een nieuw e-boekje uitgeeft, loop ik op imaginaire wijze langs de magazijnrekken om er video's uit te plukken. In mijn e-boekjes kun je mijn verhalen niet alleen lezen, je kunt ook luisteren hoe de schrijver ze zelve vertelt, een extraatje dat papieren boeken uiteraard niet hebben. Ik kan helaas niet zo goed voordragen en een goede YouTube-technicus ben ik evenmin; soms, om mijn onkunde te camoufleren, maak ik een stukje decor, wat de declamatie, zo hoop ik dan, iets aangenamer maakt. Zo'n decor heeft ook als voordeel dat het je ietwat van mijn oude smoel afleidt. De collectie opgezette dieren van mijn dochter is daarbij een grote hulp. Hieronder verzamel ik soortement top-10 van mijn filmpjes met opgezette beesten. Van sommige dieren ken ik zelfs de naam niet, hulp van lezers wordt in dank aanvaard. (Flor Vandekerckhove⇲)

10. Meer dan tweehonderd keer bekeken. Op de vlucht voor het ongewisse kom ik in een kerk terecht. Dat verhaal met onverwachte gebeurtenissen vertel ik in ’t gezelschap van een opgezette fret. Dat het een fret is denk ik alleen maar, mocht ik me vergissen, laat ’t me weten. Een fret denkt ook Dirk Corteel, 'want een bunzing (fliesjouw in "t plat Vlams) is donkerder' : www.youtube.com/watch?v=JQfDfdfuHeE⇲ 

9. Over een gevangene die de invrijheidstelling weigert, ik vertel het in de aanwezigheid van een opgezet kieken. ’t Verhaal gaat over een gevangene die het gevangenisleven zodanig gewoon geworden is dat hij liever blijft dan in vrijheid te gaan. De overheid is hem ter wille, maar de oplossing bevredigt hem niet. Klik op de url: www.youtube.com/watch?v=rUZzd_An2Tg⇲ 

8. Hoe je met een eend Georges Rodenbach aan Macbeth kunt koppelen. Uiteraard vertel ik dit verhaal in ’t gezelschap van een eend, ’t is een exemplaar dat ik uit Brugge meebracht, want het verhaal speelt zich daar af. Er is ook een mooi muziekje bij dat de sfeer van Bruges la morte accentueert. Dirk Corteel zegt 'Die eend zou ik frontaal moeten zien. Ze is te grijs om het vrouwtje van de wilde eend te zijn. (tenzij heel slecht opgezet/bewaard (in het licht/zon): www.youtube.com/watch?v=dtTbXa0Onbw⇲ 

7. Het verhaal van het Serruys en 't Heilughart is een prozagedicht, een typisch Oostendse verhaal dat ik naast een opgezet uiltje vertel. Die twee ziekenhuizen zijn nu wel gefusioneerd, maar ze hadden (hebben?) elk hun eigen identiteit. Klik op de url, lees het verhaal: www.youtube.com/watch?v=SlVqmQ0FNH8⇲

6. Het verhaal Een papiersnipper achterna declameer ik niet echt naast een opgezet dier, maar naast een kat in polyester, maar Felix heeft een vaste plek in huis alsmede in mijn hart. Merkwaardig verhaal ook, waarin een personage uit een van mijn verhalen bij me aanbelt en om raad vraagt: www.youtube.com/watch?v=ouDEDVEiPV0⇲ 

5. Meer dan 300 keer bekeken. Zeg niet te gauw 't is weer een pauw. De opgezette vogel komt ook voor in het verhaal waarin hij onaangekondigd komt binnenvliegen. Een mannetjespauw is die vogel niet, maar wat hij dan wel is, weet ik niet. Misschien weet gij het, laat het me desgevallend weten. 'De pauwhen heeft ook een verenkroontje op de kop. De vogel in kwestie lijkt meer op een fazantachtige', zegt Dirk Corteel. www.youtube.com/watch?v=LgSQAOOcqhw⇲

 

 4. De man met de zeis is een borstelmaker werd mee geïnspireerd door dit opgezette uiltje, het bezingt de sage die vertelt dat de uil de dood aankondigt. En ik ga ook op stap met borstelmaker Frans Slimbrouck, wat me verwondert, want wat heeft die met die uil te maken. Alles wordt duidelijk wanneer blijkt dat Frans de man met de zeis blijkt te zijn: www.youtube.com/watch?v=8NKafpb5r7I⇲

3. Meer dan 400 keer bekeken. Reptiel De Krokodil, een prozagedicht dat geïnspireerd werd door mijn opgezet krokodilletje. Het dier is voor mij een grote steun geweest in een niet-onbelangrijke burenkwestie:  www.youtube.com/watch?v=92E8alipXd0⇲

 

2. Meer dan 600 keer bekeken: een verhaal over een verbroken verloving, omwille van zijn onwelriekende adem. Ik vertel De beteugeling van malodorante afwijkingen naast een opgezet diertje dat, denk ik, een fret is. Misschien vergis ik me, je moet eens kijken. Dirk Corteel denkt dat het een fret is 'want een bunzing (fliesjouw in "t plat Vlams) is donkerder. www.youtube.com/watch?v=P4hp4wnixnw⇲

1. Meer dan 700 keer bekeken: Over het gebruik van arseen bij taxidermisten, waarin ik u mijn opgezette valk toon en ook verwijs naar de man die al mijn dieren heeft opgezet, meneer de taxidermist. Inmiddels is de man overleden en er restte niemand om hem op te zetten:  www.youtube.com/watch?v=tvSIdrMUBYM⇲

Nick Cave: De dood van Bunny Munro

Hoe om te gaan met datgene wat elk van ons hoogstpersoonlijk te wachten staat: het overlijden. In Dormir c’est mourir un peu↗︎ maak ik het voornemen bekend om een aantal posts aan dat fenomeen te wijden. Inmiddels zijn er in De Laatste Vuurtorenwachter al negen verschenen, ik heb ze ‘Memento Mori’ (gedenk te sterven) gelabeld. Als ge vindt dat ’t geen weer is om over de dood na te denken sla ze dan over; wie die stukjes toch wil lezen moet dat label maar eens opzoeken in de alfabetische lijst ter rechterkant van deze post.

In Nick Caves roman De dood van Bunny Munro (°) is de in de titel aangekondigde dood al van in de eerste zin aanwezig. 

Het is met me gedaan, denkt Bunny in een plotselinge vlaag van zelfbewustzijn die is voorbehouden aan hen die spoedig zullen sterven. 

Maar zover is het bijlange nog niet. Eerst moeten we voorbij de zelfmoord van echtgenote Libby passeren.

Bunny vloekt opnieuw zachtjes en brengt zijn hand naar zijn mond. Libby Munro, in haar oranje nachtjapon, hangt aan het traliewerk. Haar voeten rusten op de vloer en haar knieën zijn gebogen. Ze heeft haar eigen, neerhurkende gewicht gebruikt om zichzelf te doden. Haar gezicht heeft de paarse kleur van aubergines of zo en terwijl Bunny zijn ogen tot spleetjes knijpt om de gedachte weer uit te wissen  schiet het door zijn hoofd dat haar tieten er goed uitzien.

Daarna volgt een heel boek over vader — Bunny Munro — en zoon, Bunny Junior, on the road, tot de uiteindelijke dood van eerstgenoemde, zoals de titel het ons zoveel bladzijden eerder al heeft voorgehouden. Dat gebeurt uiteindelijk in de laatste bladzijden. Oftewel: Bunny (Munro) is dood, lang leve Bunny (Junior)!

Bunny Junior ziet een politievrouw met lang blond haar dat als in plastic gegoten achter haar aan komt en haar portofoon ruist in zijn eigen privé taaltje, en als ze neerknielt glimlacht haar warme, genadige, volwassenengezicht hem toe en ze zegt: ‘Kom maar, mannetje, laat me je helpen,’ en Bunny Junior duwt haar uitgestoken had zacht opzij en gaat staan, staat op.

Cave componeerde muziek op de roman. Hij leest heel het boek luidop voor, met toevoeging van die muziek, samen met Warren Ellis geproduceerd. Je kunt er hier↗︎ en daar↗︎ stukjes van horen.
Flor Vandekerckhove↗︎

(°) Nick Cave. De dood van Bunny Munro. 2010. Meulenhof Boekerij. 271 ps. EAN: 9789029084796.

Wie ‘op Facebook zit’, moet daar eens naar Flor in spoken word kijken. Daar hoort ge mij verhalen declameren, ondersteund door passende beelden en muziek. En nu moet ge 1s goed luisteren: sinds kort speel ik die muziek zelf — ik die nooit eerder een instrument ter hand nam! — en wel op de strumstick↗︎, instrument waarvan ik tot voor kort nooit gehoord had. Wie 'op Facebook zit', klikt hier↗︎. 

Flor in spoken word

Ge weet wat ik aan ’t doen ben: ik schrijf 200 driezinnenverhalen in één jaar tijd! Ge hebt er misschien al enkele gelezen, ik zit bijna aan zestig. Wat ge wellicht niet weet is dit: van elk verhaal bestaat ook een uitvoering in spoken word↗︎. Daarin hoort ge mij het verhaal declameren, ondersteund door passende beelden en muziek. En nu moet ge 1s goed luisteren: sinds kort speel ik die muziek zelf — ik die nooit eerder een instrument ter hand nam! — en wel op de strumstick↗︎, instrument waarvan ik tot voor kort nooit gehoord had. Om u een idee te geven plaats ik hier de vijf recentste nummers onder elkaar, zonder commentaar. Ge moet ze maar eens aanklikken.

Flor Vandekerckhove↗︎

1. In Hoera!↗︎ wordt de maat aangegeven door drummer Darcy van GarageBand. Vladimir Poetin probeert maat te houden. Niet gemakkelijk voor Vladimir!

2. Een meisje laat haar dorp in vertwijfeling achter. De beelden in Verlangen↗︎ zijn van Bill Domonkos. Op de achtergrond hoort u hoe ik mezelf met de strumstick begeleid, op het beheerste ritme van drummer Arjan van GarageBand.

3. In het pension van de vogelbekzusters is de plaatselijke bohème verenigd. Ook voor Bohème↗︎ is ‘t surrealist Bill Domonkos die de beelden levert. Ik probeer mijn strumstick in de maat van Curtis te houden, drummer van GarageBand, die er strakke R&B-patronen op nahoudt op een stevig klinkend drumstel.

4. Toekomst↗︎ is een driezinnenverhaal geïnspireerd door een indrukwekkende triptiek van Bennie Simoens. Ik probeer doorheen de verf te kijken. Op de achtergrond hoort u hoe ik maat probeer te houden met drummer Aidan van GarageBand, die beheerste, eenvoudige rockpatronen speelt. 

5. Zürich↗︎ vind ikzelf wel geslaagd, èn als verhaal èn als spoken word declamatie. En mijn strumstick houdt goed de maat met drummer Austin die brushes gebruikt om stuwende treinritmes te spelen. Maar wat doe ik in Zürich?

*** Kijk op FaceBook ook eens naar 

Flor In Spoken Word↗︎